Hosseein khodadad

<جوي جوك سياسي ايت الله خامنه اي>

Wednesday, January 12, 2005

نوشتار اخلاق مقدم است يا آزادي


نوشتار اخلاق مقدم است يا آزادي
از اينكه آقاي شريف لك زايي علاقه نشان دادند با هم گفتگو كنيم براي بنده افتخاري است كه اگر خدا بخواهد مي توان به نتيجه هاي مطلوبي رسيد. البته هنوز فرهنگ گفتگو در بين ما با محدوديتهاي كثيري روبرو است و آزاد ساختن خويش از كليشه ها از آن دشوارتر است. كساني كه سياست را مقدم بر اخلاق مي دانند و كساني كه اخلاق را مقدم بر آزادي مي دانند بنظر بنده به اشتباه بزرگي مرتكب مي شوند. اين افراد نمي خواهند جامعه شكوفا و رشد بكند. قيم مردم بودن و ايمان نداشتن به مردم هميشه خط سياست قدرتمندان بوده است. انحصار اخبار و آگاه ساختن مردم هيچگاه در خط سياسي آنها مفهمي پيدا نمي كند. اگر مردم آگاهي پيدا نكنند، نمي توانند در مورد مسائل نظر و ديدگاهي داشته باشند. توجه بايد كرد كه قدرتمندان مي خواهند اخبار را منحصر خود قرار بدهند و فقط اخبار چيده شده را براي ديگران اختصاص بدهند. با رياست قوه قضائيه و قوه مجريه نيز همين برخورد را مي كنند. چند عكس از سايتهاي فاسد نشان مي دهند و مي گويند اين كردار وبلاگ نويسان است. آقاي رياست قوه قضاييه بدون تفكر و ديدگاه آگاه در مورد وبلاگ نويسان، حكم صادر مي كند. به آقاي رئيس جمهور نيز فقط اخبار كيهاني مي رسد. حالا نمي خواهم وارد اين بحث بشوم و ثابت كنم كه ديدگاه حضرات از كجا آب مي خورد. دو مجموعه از ديدگاه به اخلاق، ازادي و سياست را بيان مي كنم و خواهش مي كنم آقاي شريف لك زايي يكي را انتخاب كنند و يا خود روش جديدي بيان كنند. يا بهتر اين است كه دو روش حكومت را بيان كنم و نظر ايشان را پرسش كنم.

روش اول. استوار بر قدرتمندان است يعني حكومت.
حكومت است كه بايد بتواند سياست را براي مردم ارائه بدهد و مردم اكثريت عوام هستند و توانايي انتخاب را ندارند. حكومت است كه اخلاق خوب، سياست خوب و ازادي خوب را به مردم مي دهد. در هر جامعه ايي فقط چند درصد هستند كه متفكر و روشنفكر و سياستگذار هستند و بقيه همگي دنبال آنها مي روند. در روش اول ازادي را حكومت تعيين مي كند و تا آنجا كه مي تواند خود تشخيص مي دهد براي مردم چه چيزي خوب و چه چيزي بد است. اگر حكومت ديني باشد، تشخيص خود از برنامه دين را براي مردم تشخيص مي دهد و اگر ديني نباشد بر مبناي انسان دوستي و مصلحت انديشي براي مردم برنامه اي مشخص مي كند. افكار عمومي را تحت تسلط خود درميآورد، تا افكار عمومي هميشه در جهت حكومت حركت كنند. كساني كه از حكومت انتقاد مي كنند را دشمنان مردم نامگذاري مي كند.
آگاه سازي مردم. در اين روش آگاه سازي مردم فقط در اهداف حكومت تعيين مي شود. اخبار ديگر بطور كلي حذف مي گردد يا تحريف مي شود تا اخبار نيز فقط يك هدف حكومت را دنبال كنند. تمام اخبار هميشه براي حكومت مثبت است و سخنان را بطور مطلق خود نمايش مي دهند و به هر شخصي اجازه سخن نمي دهند. جاييكه خبري مورد پسند حكومت قرار نگيرد آنرا با كمي تحريف دگرگون مي كنند و اگر بتوانند آنرا منتشر نمي كنند. تمام روزنامه ها در دست حكومت قرار مي گيرد و روزنامه هايي كه سخن باب دل حكومت نمي زنند بسته مي شوند و مديران هميشه بايد تحت اطاعت مطلق حكومت قرار بگيرند. در صدا و سيما نيز مسائلي را بيشتر نشان مي دهند و مهمتر از واقعيت بزرگ مي كنند و اخبار ديگر را كوچك و منحرف مي كنند تا جائيكه اخبار يكصدا براي حكومت قرار بگيرد. اخبار اينترنت و رسانه هاي ديگر فيلتر و مسدود مي شوند و از تمام ابزار استفاده مي كنند تا اخبار ديگر و نوشتار ديگر به دست مردم نرسد. هيچگونه اعتماد به افكار عمومي و انتخاب مردم ندارند. مقاله هاي خارج از سخن باب دل حكومت بطور مطلق حذف و سانسور مي شود. برچسب زدن و تهمت و ترس ايجاد كردن بطوري رشد مي كند كه همگي ظاهر سازي و چاپلوسي را ابزار كار قرار مي دهند. پرونده سازي يكي از ابزار اين نوع حكومتها است تا بتوانند افراد منتقد را ترور شخصيتي بكنند. حتي افراد از يك تماس كوچك با فردي ديگر ترس و وحشت دارند، كه شايد مطلوب حكومت نباشد و حكومت برخورد كند.
اخلاق. در اين حكومت اخلاق بيشتر براي مردم مطرح مي گردد. اخلاق تسليم و اطاعت دردستور عمل آنها قرار دارد. براي حاكمان هيچ نوع پايبندي به اخلاق نيست و ديگران و مردم فقط بايد اخلاق را توجه داشته باشند. معناي اخلاق هميشه اطاعت و احترام براي حاكم و بزرگتر ها است. سخنان حاكمان حجت است و اخلاق مردم بايد آنها را مكان ويژه قرار بدهد. عسكهاي حاكمان بايد در تمام حكومت بر درب و ديوار به نمايش گذشته بشود. اخلاق از افراد و شخص شروع نمي شود بلكه احترام به قدرت عمل اخلاقي محسوب مي شود و آنرا فرهنگ و نهادي مي كنند. علاقه به مهين و كشور، فقط در محدوده علاقه به فرد حاكم خلاصه مي شود.
آزادي. ازادي باعث انحراف مردم مي شود. بايد چارچوب آزادي را حكومت تعيين كند. ازادي را عمل حيواني و هميشه فساد جامعه تفسير مي كنند. ازادي براي اين حكومت يعني فساد و فحشا و قرائت ديگري از ازادي نمي دانند.
سياست. بيشتر سعي و تلاش مي كنند تك حزبي و حكومت يك دست باشد و تمام اهرمهاي حكومت را بدست مي گيرند.
انتخاب. مردم حق انتخاب را فقط در نظارت استصوابي دارند. انتخاب مردم هميشه باعث هلاكت و گمراهي است براي همين فقط در محدوده حكومت بايد انتخاب صورت بگيرد و هر نوع انتخاب ازاد مخالفت با حكومت تفسير مي شود.
بطور كلي حكومت مي خواهد فضاي مملكت را خود ايجاد كند و فكر مي كند كه اخلاق، سياست، آزادي و... بايد نقش حكومت باشد و با دخالت مستقيم حكومت بايد به مردم ديكته بشود. محافظت آنها از قدرتمداران فقط باعث بقاي حكومت مي شود. حداقل در آگاه سازي مردم و افزايش اطاعت مردم در اين نوع حكومت مهمترين ركن قدرت است.
اين بود خلاصه ايي از اين روش. البته شايد بتوان حكومتهاي زيادي با اين روش در دنيا پيدا كرد ولي تاكيد مي كنم كه بيان اين روش هيچ ارتباطي با هيچ حكومتي ندارد. در بيان روش يك، فقط خواسته ام شفاف بيان كنم كه ديدگاه پشت سر اين نوع حكومتها چيست.

روش دوم كه مي توان گفت كمتر در جهان ديده مي شود.
روش دوم قدرت را مردم مي داند و حكومت را در خدمت مطلق مردم تصور مي كند.
در اين نوع حكومت اساس كار بر آگاه سازي مردم است. مردم دقيقا همه اخبار را مي توانند بسادگي بدست بياورند. هيچ احتياجي به رسانه هاي ديگر ندارند. اخبار كامل با ديدگاه هاي مختلف بيان مي شود. هم مخالف و هم موافق هميشه مي توانند ازاد سخن بگويند. در رسانه ها سخنان موافق و حتي مخالف حكومت، بسادگي بيان مي شود. مبنا هميشه آگاه سازي مردم از تمام امور كشور است و سانسور هيچ معنايي ندارد. هنگامي كه مردم بتوانند بسادگي از اخبار كشور اطلاع پيدا كنند خود به رشد كامل مي رسند. هيچ روزنامه اي بسته نمي شود و همگي مي توانند نظر و عقيده خود را بيان كنند. مردم در نقش حكومت، نقش اصلي را بازي مي كنند. نظرسنجي و احترام به راي مردم به بهترين درجه مي رسد. مردم خود اجازه انتخاب دارند. مبناي ازادي را مردم تشخيص مي دهند. زور و اجبار در اين نوع حكومت ديده نمي شود. قانون بطور مطلق با حقوق انسان مساوي است. تبعيض در اين نوع حكومت ديده نمي شود. براي نژاد و يا ديني تبعيضي ديده نمي شود. احترام به تمام نژادها و عقيده ها و اديان بسادگي در قانون و رفتار حكومت ديده مي شود. همگي ايمان و اعتقاد به انتخاب مردم دارند. از طريق نظرسنجي افراد كانديد مي شوند و همگي مي توانند در نظر سنجي كانديد بشوند. نفر اول حكومت و همچنين رياست قوه مضاييه، قوه مجريه و قوه مقننه با انتخاب مستقيم مردم هر چهار سال صورت مي گيرد. هر گاه شركت مردم در انتخابات كمتر از نصف جمعيت شد، رفراندوم برگزار مي شود.
شما كدام روش را عملي و مطلوب مي دانيد

6 Comments:

  • At 3:14 pm, Blogger khizesh said…

    آقا? خداداد گرام
    خوب نقد مئ کن?د و اصل ها را نشان مئ ده?د. مسلمان بودن سخت است و شما در راه مسلمان بودن، از جان گذاشته اد، سلام بر و بچه ها? سازمان انجمنها اسلام خ?زش را به آقا منتظرئ رسانده و بگوئ?د که ما در راهمان به دعا اشان محتاج ائم

     
  • At 10:48 pm, Anonymous Anonymous said…

    با ياد خدا و با سلام. جناب آقا? خداداد، ضمن سپاس و اعتذار از تأخ?ر در پاسخ، از ا?نکه نوشته اخلاق و آزاد? مورد توجه شما قرار گرفته است خدا را شاکرم. نوشته جناب عال? مطالعه شد. درباره خواسته شما و د?دگاه ا?نجانب، شما را به مطالعه مقاله ا? د?گر از خود درباره آزاد? مطبوعات دعوت م? کنم که پ?ش از ا?ن در سا?ت بازتاب منعکس شده بود و هم ا?نکه به طور کامل م? توان?د با رجوع به سا?ت دانش س?اس? اسلام مورد مطالعه و ارز?اب? قرار ده?د.آدرس در ز?ر آمده است. در پناه حضرت حق موفق باش?د.
    http://www.iranpolitics.net/article/freedom_of_the_press.asp

     
  • At 3:23 am, Blogger hosseein said…

    به نام خدا. با تشكر از پيام شما، نوشتار آزادي مطبوعات از نگاه سوم را مطالعه كردم. بسيار براي بنده جذاب بود. البته شايد بنده طور ديگري عنوان مي كردم و شفاف تر سخن مي گفتم. ولي انصاف اين است كه تشكر كنم. با وجود محدوديتها همين سخنان نيز بسيار دشوار است. براحتي برچسب ضد دين و دشمن را بر روي انسان قرار مي دهند. نوشتار شما بسيار علمي و سطح بالايي است. مخاطب شما طبقه ايي است كه اين مسائل را بخوبي مي دانند. اگر مخاطب خود را عموم مردم قرار بدهيد فكر مي كنم به گونه ديگري مي نويسيد. نوشتار شما بسيار طولاني است و فكر مي كنم گاهي نوشتار كوتاه و شفاف تر بتوان محيطي را بوجود آورد كه ديگران نيز دست به قلم بشوند. كلشيه نوشتار قديمي و اثبات براي روشنفكران و تغيير از بالا از زمان خارج شده است. امروز جوانان سخنان كوتاه و شفاف را بيشتر مي پسندند. ببخشيد جسارت مي كنم و نظر مي دهم

     
  • At 3:27 am, Blogger hosseein said…

    عزيزان خيزش سرخ، وبلاگ بسيار مفيدي داريد و از سخنان آقاي موسوي خوئييني بسيار استفاده كردم.موفق و پيروز باشيد

     
  • At 3:30 am, Blogger hosseein said…

    سخنان آقاي محمد موسوي خوئينيها در وبلاگ شما كار بسيار جالبي است

     
  • At 10:50 pm, Anonymous Anonymous said…

    با ياد خدا و با سلام. جناب آقا? خداداد! خوشحالم و خدا را شاکرم که نوشته اينجانب مورد توجه جناب عال? قرار گرفته است. من بر اين باورم که کارها? بزرگ را هميشه مردم انجام م?‌دهند. همانند انقلاب اسلام? که اگر نبودند چنين انقلاب? پديد نم?‌آمد. و ن?ز جنگ تحم?ل? که اگر نبود ا?ثار و فداکار? جوانان عز?ز ا?ن مرزوبوم همانند گذشته باز هم قطعه‌ا? از م?هن از ا?ران عز?ز جدا م?‌گشت. ن?ز بر ا?ن باورم که اگر آزاد? و فض?لت و عدالت و عقلان?ت و ... و حت? آموزه‌ّا? ناب د?ن بخواهد در جامعه نهاد?نه شود با?د از لا?ه‌ها? پا??ن و از مردم شروع گردد. اگر حق?قت اين مفاهيم با توجه به آموزه‌ها? حق?ق? د?ن در ميان ما نهادينه شود از قدرت که يک پديده خير است نيز سوء استفاده نخواهد شد. در پناه حق شاد و تندرست باشيد. ان‌شاءالله که نو نوشته‌ها? ما در راه خير و صلاح مردم عزيز ما باشد و هر کدام در سطح? گره? از مشکلات جامعه را باز نما?د.
    شر?ف

     

Post a Comment

<< Home